30 Ocak 2011 Pazar

5 YILLIK ANNE OLMAK


Bugun Alexe baktim sinif arkadaslari ile kendi dogum gunu partisinde ordan oraya kosusturup oynarken.Sonra masanin ustundeki pastaya..Pastanin sag alt kosesinde buyuk harfler ile ''Happy 5th Birthday Alex''yaziyordu.Bu oglumun 5.dogumgunu kutlamasi idi.Ve ben tam 5 yildir anne idim.ANNE..Ne tuhaf bir sozcuktu bu.Yanlis anlasilmasin tuhaf derken kastim, daha dun ben degilmiydim ne giysem ne taksam derdindeki kisi!Guzel ama anlamsiz sevdalar icinde ordan oraya suruklenen..Dinledigim sarkilar ruh halimin gosterge araci..''Sardi korkular gelecek yillar dusundum sensiz nasil yasanacaklar...''bir araya toplanmis bir duzine kiz tarafindan bir sarki hic boyle bir avazda elde bira\raki oyle icten oyle ihtirasla soylenebilirmi bir daha...Salinarak yurudummu Alsancakta hic hatirlamam bir kiside donup bakmasin, once ayakkabimin topugunun sesi duyulurdu sanirim..En son ne zaman topuklu ayakkabi aldigimi hatirlamiyorum..bir kadin olarak bu en buyuk itirafimdir benim sizlere..Aksamlari arada ictigim bir kadeh kirmizi sarabin disinda ne zaman ictigimide hatirlamiyorum soyle raki beyaz peynir sofrasi basinda..Uzun zaman oldu dik durup egildigimde hic one dogru kaykilmadan ayak parmaklarimi gormeyeli,malum iki cocuk sonrasi sanki hala bir 3.cocuk icerde bir yerdede ne tip ne ben daha kesfedemedik gibi bir durum soz konusu benim vucudumda.
Giremiyecegim simdi neler degisti daha hayatimda yada hayatimdaki degisimlerin sosyal kulturel taraflarinin felsefi sekillere burunerek kelimelere dokulme tarafina.Yada yada benim hatalarim onlarin yaptiklari kazanilanlar kaybedilenler yada kaybedenler yuzlesme psikolojisine..Baska bir gun belki.Ama ben bugun bu ustte yazilanlari hatirladim belkide hatirlamak istedim.Cunku ben bundan tam 6 ay once dusunmeye tam 4 ay oncede aslinda hayatimdaki en onemli kisiler icin hep bahaneler buldugumu bu bahanelerin nerdeyse hemen hemen hepsinin bana yaptiklari haksizliklara karsi onlari affetmekten ote bunlari gormemek icin yarattigim bahaneler oldugunu anladim.Ben aslinda yillarca yle gaddar oldumki kendime karsi hic farketmedim ne kadar haksiz bir karsilasma icinde oldugumun ve her ne yaparsam yapimin aslinda kazanma sansimin olmadiginin.Canimin acimasindan korktum sanirim yillarca belkide hayatta kalan bir kac bagimin ikopmamasi icin bir onlemdi yada ben aslinda o herkesin dedigi guclu ben degildim aslinda ben hala o sguk bir kis aksami camdan bakan kucuk kizdim..Her ne idi ise sebebi tam 28 senemi aldi farketmem.Cok acitti cokkkkkk..Ama iyi oldu acitti acitmasina canimi ama..Gecen hafta izledigim bir tv dizisinde 70 yasindaki 3.dunya ulkesinde yasayan yasli bir kadin gittigi hastanede ilk gun grip digerek ve eline bi iki soguk alginligi ilaci verilerek eve gonderilmis ertesi gun fenalasinca geri gelmis oracikta yeri yigilmis ve doktorum biri aslinda kadinin bir astim hastasi oldugunu farketmis ve ilacindan vermisti.Aksaminda kadin torunu ile tam hastanenin cikisinda doktoru yakaladi ve bir tavuk hediye etti minnettarligini belli etmek icin(biliyorum tuhaf ama bu O'nun kulturunde minnetin gotergesi)doktor gerek yok dediginde ise torunu Babannem bunu almasini istiyor cunku kendisi tam 70 yildir nefes almanin ne demek oldugunu hic bilmedigini bugun ilk kez nefes almanin ne demek oldugunu ogrendigini ve bu ilk nefesi O na sizin verdiginizi soyledi didi.Yuzunde oyle bir tebessum vardiki...Iste bende aynen oyle hissettim.
Diyecegim su ki ben bugun o ordan oraya savruldum tum o gel git sevdalarin icinde aslinda hic sevgi ile karsilasmamisim.Aslinda ben Alex ile Naz ile ogrenmisim sevginin nelere kadir olabilecegini,ne oldugunu ve aslinda Bryanda(esim) ogrenmisim sevilmenin nasil birsey oldugunu.Ben aslinda hic sevilmemisim hic sevmemisim Onlardan once.Simdilerde eskiden giydigim kiyafetlerin nerdeyse 2 kati buyuk kiyafetlerle dolu bir gardirobum,hayatimda hic olmadi kadar cok sayida duz taban ayakkabilarim,hayatimin her doneminde R&B hip hop dinlemeyi sevdigim icin sirf bu tur sarkilarla dolu bir Ipod um ve gunun sonunda yorgunlugumu gidermek icin tezgahta beni bekleyen bir sise sarabim...
Tuhaf olan kisimmi???Ben tum bunlari 5 saniye icinde dusundum.Ve 5 saniyenin sonunda Nazin Anneeeeee diye nese ile bagirmasi ile daldigim bu dusuncelerden Alexin Anneeee diye nese icinde bsgirmasi ile uyandim.

27 Ocak 2011 Perşembe

NERDEN BASLASAM??!


O kadar ck sey varki kafamda tasarladigim,yapmak istedigim, yapicam diye and ictigim, yapilmasi gereken!,yapsam iyi olur dedigim...byle gider bu liste..Ama iste yalan o soz! O soz iste ''Bir isi yapmayi dusunmek ve istemek bir isin bitirmenin yarisidir''.O isi fiilen yapmaya kalkmadan hatta yapmadan bitirmis sayilmiyorsun iste ne%50 ne %1..Birde o kadar coookkkkkkkkkkkk mazeret adi altinda toplanmis dusman askerlerim varki toplasam Cin ile savasacak insan gucune sahip ordu kurarim..cok ciddiyim.Mesela
Cocuklarim var
yemek yapmam lazim
evi toplamam lazim
basim agriyor
su dizi bir bitsin..
kahvemi iceyim
aaa bugun okulda Alexin okulunda toplanti var yarin
hava cok soguk
hava cok sicak
.........
Gider iste boyle daha neler var neler...Goster bana aha suda onemli bir gerekce diye.Gosteremezsiniz ben dusundum cunku ve yok..Tum bu dusunceler arasinda usenmedim bide oturdum bunu dusundum..Dusunmeye ayirdigim bu sureyi fiilen yapma eylemi icin harcasaydim eger herhalde 28 yasinda dunyayi yoneten tek kisi ve tek kadin olarak hakimiyetimi ilan etmis olurdum.